Η εφηβεία αποτελεί την περίοδο μετάβασης από την παιδική ηλικία στην ενήλικη φάση, χαρακτηρίζεται από ορμονικές αλλαγές, έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις και την ανάγκη αυτονόμησης και ανεξαρτησίας. Ο/Η έφηβος καλείται να γνωρίσει τον εαυτό του, τις μοναδικές του ικανότητες, τις αλλαγές στο σώμα του, τη σεξουαλικότητα και τα όρια του. Το κάθε άτομο έχει να αντιμετωπίσει πέρα από τη δυσκολία της ηλικιακής μετάβασης, τις προκλήσεις της αποδοχής και της ένταξης στο κοινωνικό σύνολο. Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία ενδυναμώνεται, μαθαίνει να μην ετεροκαθορίζεται, να αναγνωρίζει την αξία του και να αγκαλιάζει τον εαυτό του. Ο θεραπευτής είναι σύμμαχος και συνοδός σε αυτή τη μετάβαση, και μέσω της σχέσης, δημιουργούνται τα θεμέλια του ενήλικου εαυτού του ατόμου.